BCN wandeling Katwijk

Dit is het laatste weekend van de vakantie van mijn baasjes, dus er zou vast nog wel iets leuks gedaan worden. En inderdaad... om 7:45u liep de wekker af en een klein uurtje later werd ik al uitgelaten. Meestal betekent dit dat we ergens gaan wandelen. De autorit duurde deze keer niet zo heel lang, want onze bestemming bleek Katwijk te zijn. De baas parkeerde de auto op de boulevard en nadat er een parkeerkaartje was gekocht gingen we naar beneden, naar strandpaviljoen "Willy Zuid". Ik was niet de eerste beagle die daar aankwam. Er bleek een wandeling van de Beagle Club Nederland te zijn en daar deden een kleine twintig beagles aan mee. Nadat alle baasjes eerst een kopje koffie (of iets anders) hadden gedronken, vertrokken we even over half elf. Nou moe? We gingen niet het strand op? De wandeling ging naar boven... Gelukkig sloegen we na een paar honderd meter rechtsaf het duingebied Berkheide in. Weer een stukje verderop mochten we allemaal los. Dat was natuurlijk één groot feest! We konden hier heerlijk rennen, stoeien, ravotten en zelfs zwemmen. Er waren veel meertjes in dit duingebied en ik was meestal de eerste die te water ging. Toen we een stukje hadden gelopen en gerend kwamen we een man tegen met twee heel grote honden en een basset. Nou, die basset -Govert heette hij- scheen het bij zijn verre familie veel leuker te vinden dan bij zijn eigen baasje, want een kwartier later bleek ineens dat hij nog steeds tussen de beagles meeliep. En zijn baasje was nergens te zien! Gelukkig had Govert een penning om met een telefoonnummer erop. Zijn baasjes werden dan ook gewaarschuwd dat Govert met ons mee kwam naar "Willy Zuid". Opeens moesten we allemaal weer vast. De wandeling ging verder over de Atlantikwal. Die herkende ik wel, want daar heb ik een paar weken geleden nog lekker over heen en weer gerend (zie het verhaal van 12 augustus 2007). We moesten aan de riem blijven wandelen totdat we bijna op het strand waren. Bovenop het duin mochten we weer los en we gingen in sneltreinvaart naar beneden. Lekker! Zon, zee en strand! Nou sta ik zo'n beetje bekend als de "zee beagle", maar vandaag moest ik in Daja mijn meerdere erkennen. Wat durft die veel zeg! Die springt over golven heen die mij veel te hoog zijn! Toen we bijna aan het eind van de wandeling waren, kwamen we op het strand nog een beagle pup tegen. Dit kleine reu-tje stond meteen in het middel-punt van de belangstel-ling van alle beagles én Govert, maar ook van alle baasjes. Na een dikke twee uur wandelen waren we weer bij paviljoen "Willy Zuid" aangekomen. Daar dronken de meeste beagles en hun onderdanen nog wat en daarna gingen wij weer naar huis...tijd voor een lekker middagdutje! José en Wilco (en Daniëlle ook een beetje) bedankt voor de organisatie...ik wil ook mee met de 2e Duin- & Strandwandeling Berkheide hoor! Stofwolken achter de rennende beagles
De wandeling voerde over de Atlantikwal uit de Tweede Wereldoorlog.
Alle beagles op het strand...Daja wint het duel om de bal! Daja... lekker ontspannen in het zoute water...Het is bijna een jachttafereel...een paard en wat beagles
Op het terras bij Willy Zuid... een knipoog van Daja.

BCN Beagle Familiedag

Vanochtend waren we hier alweer vroeg in touw. Ik kreeg meteen eten en daarna werd ik ook meteen uitgelaten. Kenne-lijk hadden mijn baasjes haast of zo. Toen we eenmaal in de auto zaten, ben ik maar weer gaan slapen. Het was mij te vroeg voor de zondagochtend. Na ruim een uur, toen we bijna op de plaats van bestemming waren, werd ik tot verbazing van mijn baasjes wakker. Ik ging meteen rechtop zitten en ik begon te piepen. Hoewel het precies een jaar geleden was dat we hier waren, had ik natuurlijk meteen door dat we naar de Beagle Familiedag van de BCN gingen! En inderdaad: een paar minuten later parkeerde de baas de auto bij manege "De Fruithof" in Heteren. Nadat we ons hadden ingeschreven, gingen we het terrein op en daar ontmoetten we een heleboel beagles (en baasjes) die we al lang niet meer hadden gezien: Calvin, Doedles, Bas & Bono, Kyra, Tess & Fleur, Daja en zelfs Fanny! Al vrij snel gingen we naar de mini coursing. Toen we stonden te wachten totdat ik aan de beurt was, liep Fleur daar haar eigen parcours...twee tellen achter de "haas" aan en bij de eerste bocht meteen rechtdoor, onder het hek door de andere velden op! Ze was gelukkig al snel weer terug, maar goed voorbeeld doet volgen dus ik liep ook maar heel even achter die namaak haas aan en begon toen lekker voor mezelf. Véél leuker joh! Maar na een paar minuten zwichtte ik voor een koekje en dus werd ik weer aangelijnd. Op het veld was van alles te beleven. Er waren diverse stands van de BCN, waaronder natuurlijk de Beagle Boetiek. Daar hadden ze nu ook een studio bij waar Paul (van Tess & Fleur) met veel geduld foto's maakte van beagles, of van beagles met kinderen of beagles met undercover beagles. Volgens het vrouwtje zou ik nóóit zo stil op het tafeltje blijven zitten, maar toen ik zag dat Kyra en Zoë samen op de foto gingen wilde ik eigenlijk zelf ook wel graag. Dus liet ik zien dat ik ook goed stil kan zitten. Helaas...toen Kyra en Zoë waren gefotografeerd, begon de beagle race en stopten alle andere activiteiten. Dan een andere keer maar naar Paul's studio. Aan de beagle race heb ik ook nog meegedaan. In mijn eerste race werd ik tweede, dus mocht ik nog een keer. Voor een stukje pens doe ik alles... Aan alles komt een eind, dus ook aan deze dag. Toen we bij de manege wegreden, liet ik me meteen op de achterbank omvallen en ik heb geslapen totdat we thuis waren. En eenmaal thuis ben ik daar lekker mee verder gegaan! Zo! Schijt aan die namaak haas! Ik heb mijn eigen feestje!! vlnr: Dia, Abbey, Fleur, Marianne, Tess, Zoë, Susan en Kyra. Deze beagle is helemaal geconcentreerd op de namaak haas. Paul "Huf" Snijders zet Kyra en Zoë op de foto in de Beagle Boetiek Studio. Zie je nou, baas? Ik kan wél stilzitten...ik wil ook bij Paul op de foto!! Kijk dit is Calvin tijdens de beagle race. Die werd net als ik in zijn eerste race tweede. Deze twee beagle pups vermaakten zich samen wel. Ja hoor, alweer een valse start. Sommige honden staan nog keurig achter de streep, maar de rest is al weg.

Airborne Wandeltocht Oosterbeek

Afgelopen zaterdag mocht ik weer met de baasjes mee. Ze gingen kijken naar de intocht van de Airborne Wandeltocht in Ooster-beek bij Arnhem. Die wandeltocht gaat langs plaatsen die in de Tweede Wereldoorlog een rol hebben gespeeld bij de landing van de geallieerden in de omgeving van Arnhem. Toen de auto was gepar-keerd zagen we na een klein stukje lopen al een grote groep wandelaars voorbij komen. Volgens de baasjes konden die nu niet meer ver van de finish af zijn, dus liepen we met ze mee. Maar na twintig minuten kregen de baasjes toch argwaan. Ze dachten dat ze misschien met de late starters meeliepen en dat bleek ook zo te zijn. Deze mensen waren pas 3 kilometer onderweg en de kortste afstand was 10 kilometer...! Dus ze hebben toch maar even de weg gevraagd naar het eindpunt van de wandeltocht. Vlak bij het eindpunt hebben we een plekje langs de weg uitge-zocht om te kijken naar de wande-laars en de muziek-korpsen die de intocht begeleidden. Het viel ons op dat er veel honden met hun baasjes meeliepen in de wandeltocht; we hebben bij elkaar zelfs een stuk of tien beagles langs zien lopen, waarvan drie bij elkaar in een groepje! Alle honden werden door mij luidkeels begroet, evenals de meeste muziekkorpsen. Het was best leuk om te zien allemaal. Volgend jaar willen mijn baasjes misschien de 10 kilometer mee gaan lopen; wie weet mag ik dan ook wel mee!?

Lekker aan zee

Mijn baasjes hebben vakantie en dus doen we regel-matig leuke dingen. Zondag waren we al in Dieren-park Amersfoort (zie het verhaal hieronder) en vandaag waren we voor het eerst sinds weken weer eens een dagje naar Noordwijk. Lekker naar het strand. Het was prachtig weer, rond de 19 graden, een strak blauwe lucht en zelfs de watertemperatuur was best lekker. Toen we bij Beach End naar beneden waren gelopen mocht ik al snel los en ik rende bijna meteen door het water in. Echt lekker hoor! Langs het strand lagen stukjes hout die helemaal verzadigd waren met water. Ze waren dus erg zwaar en als ze in het water werden gegooid bleven ze niet drijven. Omdat ze geen tennisbal hadden meegenomen, gooide het vrouwtje toch af en toe zo'n stukje hout in het water. Nou, daar had ik helemaal geen moeite mee hoor. Ik keek goed waar het terecht kwam. Het water was vandaag erg helder en als ik het stukje hout gevonden had, bracht ik het, terwijl ik achteruit liep, met mijn voorpootjes naar een ondieper stuk. En daar stak ik dan mijn kop onder water om het stukje hout van de bodem te rapen! Na ruim anderhalf uur strand gingen we terug naar de auto. Na een klein stukje rijden gingen we alweer parkeren, want ik ging met de baasjes mee naar een winkelstraat. En daarna ook nog over de boulevard, waar de baasjes een ijsje hebben gegeten. Daarna gingen we terug naar huis, waar ik al snel lag te snurken. Ik ben benieuwd wat we morgen gaan doen...!

Hier was het stuk hout terecht gekomen...
...dus kop onder water en happen!
En ja hoor...gevonden!
Mijn ogen zijn gericht op de stok die buiten beeld wordt gegooid
lekker door de branding racen...
Wat? Nee hé baas, je méént het niet! Nu alweer naar de auto?

Een dagje dierentuin

Zondag-ochtend was iedereen hier in huis al vroeg op. En dus moest ik ook mijn bench uit. Na het ontbijt liet de baas mij uit en tegen 10:00u gingen we de auto in. Voor ons reed een andere auto met familie. We bleken met z'n allen naar Dierenpark Amersfoort te gaan. Toen we daar aan waren gekomen, kwam er nóg een auto met familie. Die kwamen uit Assen. We gingen met de hele club de dierentuin in. Leuk hoor! Alleen van de beren en van alle grote katachtigen ging ik helemaal uit mijn dak. De lucht van die dieren vond ik niet zo heel leuk en dat liet ik goed merken. Maar alle andere dieren vond ik heel interessant en ik probeerde dan ook over elk muurtje of hekje heen te gluren. Op een gegeven moment glipte mijn riem uit de handvan de baas. Dat vond 'ie niet echt leuk, want hij zag al een los rennende beagle voor zich. Maar mijn vrijheid duurde niet lang, na tien meter zette de baas zijn voet op mijn riem en toen had 'ie me gevangen. Het was een leuk dagje uit met lekker weer!

Een drukke dag.

Vandaag had ik een heel drukke dag. De afgelopen dagen werd er bij ons heel hard aan de achtertuin gewerkt. Een week geleden had de baas de heg er uitgehaald, dus ik mocht al de hele week niet in de tuin komen. Ze dachten dat ik weg zo lopen, raar hé? Ik ben toch een beagle...? Maar goed, gisteren was de tuin dus klaar en toen was ik al even in de tuin geweest. Maar vanochtend mochten ook de katten naar buiten. In de "oude" tuin gebeurde dat bijna nooit, want er waren teveel plekken waar ze zouden kunnen uitbreken. Maar nu de tuin is veranderd mogen ze zelfs allemaal tegelijk naar buiten. En ik erbij. Nou dat was me wat. Die katten wisten niet wat ze overkwam! Ik heb nog even lekker met Timon gestoeid. Dat doe ik maar heel af en toe, maar nog nooit zo lang als vanochtend in de tuin. Timon en ik vonden het allebei prachtig! Daarna gingen we met z'n allen in de auto. Naar het Groenendaalse bos deze keer. Lekker door het bos rennen en veel zwemmen. Het eerste stuk water had een dikke groene laag kroos. Nou, dat kon mij echt niks schelen hoor. Het barstte van de takken in het water, dus ik besloot om de gemeente-reiniging van Heemstede een pootje te helpen. Zonder dat het me gevraagd werd heb ik al die stokken en takken netjes uit het water gevist en op de kant gebracht. Ach, ik werd er een beetje groen van maar dat heb ik er later in schoner water weer afgespoeld. Na het wandelen en zwemmen gingen we niet naar huis, maar naar Haarlem. Naar Dia's moeder. Daar kom ik altijd graag, want die heeft lekkere koekjes. Kom ik daar de tuin in lopen, zit daar een ander hondje. Een dwergkees puppie...Sammy heet 'ie. Eerst even de dwergkees uit de boom gekeken, maar het was wel een aardig en speels beestje. Ik mocht hem wel. Behalve toen hij met z'n scherpe tandjes in mijn oor beet, toen heb ik hem even op zijn plaats gezet! Ik heb begrepen dat Sammy daar blijft wonen, dus ik zal hem nog vaak zien!

Timon en ik stoeien in de tuin. Hier ben ik lekker aan het opruimen...alle stokken eruit! Lekker hé...alsof ik door de groene verf zwem! Effe lekker droog rennen... ...en verder opdrogen op de zonneweide. Sammy beet in mijn oor... Maar we werden toch wel goeie maatjes.

Berkheide (Katwijk) verkend

Gisteren werd mij een strandwandeling in Noordwijk door de neus geboord. De baas moest zo nodig een heg uit de tuin verwijderen (zie weblog "Bloemhofstraat 6") en dat moest precies op de dag waarop we in Noordwijk zouden wandelen. Dat had ik weer. Vandaag moest de klus worden afgemaakt, maar omdat het voorspoediger ging dan verwacht gingen we vandaag dan alsnog wandelen. Niet in Noordwijk, maar in Katwijk in de duinen. Op 15 september is er een BCN wandeling in Berkheide en de baas wilde daar alvast eens rondkijken. Een paar weken geleden waren we er ook al eens geweest, maar toen mocht ik niet los want dat mag pas ná 1 augustus. Bovendien zijn we daar toen drijfnat geregend. Dat zou deze keer niet gebeuren dacht de baas, want hij had voor vertrek de weerradar op internet gecheckt en die liet alleen een paar kleine wolkjes boven zee zien. Dus: hup, in de auto naar Katwijk.... joepie!! Het eerste stukje langs de camping liep ik nog aan de riem, maar een eindje verderop mocht ik al los. Lekker hoor...het was niet al te warm en een stond een beetje wind. Ideaal wandelweer. Een stuk verderop stond een picknickbank waar een gezin lekker zat te eten. Die hadden genoeg kruimels laten vallen, dus ik heb daar even onder de tafel gestofzuigd. Weer een stuk verderop zat er ineens een rooster in de weg, waar ik niet overheen kon. Ik werd daar aangelijnd omdat er achter dat rooster Schotse Hooglanders zouden grazen. Nou, ik heb ze mooi niet gezien hoor. Nadat we nog zo'n rooster waren gepasseerd mocht ik weer los. Toen kwamen we bij de "Atlantikwal". Dat is een muur uit de Tweede Wereldoorlog, die deel uitmaakte van een Duitse verdedigingslinie. Bij, maar ook óp, die muur heb ik heerlijk gerend. En ik kon daar ook zwemmen. Normaal ben ik niet zo'n held als ik van iets hoogs af moet, maar van de "Atlantikwal" sprong ik telkens af. En ook weer erop. Ik heb de baas daar nog even een plezier gedaan door keihard over de muur heen en weer te rennen, zodat hij mooie foto's kon maken. Meteen daarna kon hij zijn camera opbergen, want het begon hard te regenen. Fijn hoor, zo'n buienradar...de baasjes waren in korte broek en hadden geen jassen of paraplu's bij zich. Mij kon het helemaal niets schelen, want ik heb me uitstekend vermaakt in Berkheide. Dat wordt hartstikke leuk straks op 15 september met een heleboel soortgenootjes! Hier heb ik mij goed gecamoufleerd

De stofwolken komen achter me omhoog! Vlakbij de Atlantikwal...dit is natuurlijk dé ideale omgeving voor mijn Duitse herder imitatie...!lekker water hoor baas, kom je ook?