Nootdorp - Dobbenplas

Vandaag was het mooi weer en dus had de baas bedacht dat we maar weer eens een keertje mee zouden doen met de maandelijkse BCN-wandeling in Nootdorp. Een "Rondje Dobbenplas". Om 14:15u vertrokken we met de auto uit Leiderdorp en een klein half uurtje later waren we al op de parkeerplaats bij de Dobbenplas. Er waren nog maar een paar beagles. Ik was nog aangelijnd en ik gedroeg me niet echt aardig naar andere, loslopende, honden toe. En hoewel we nog even moesten wachten voordat de wandeling begon, besloot de baas mij maar alvast los te laten. Omdat het vrouwtje griep heeft, had ik deze week bijna geen lange wandelingen gemaakt en ik had al helemaal niet gerend. Dus zodra ik los was ging ik er als een speer vandoor, ik barstte van de energie!. De modder spatte alle kanten op. Andere honden die niet op beagles leken probeerde ik weg te jagen. Het was toch een beagle wandeling? Nou dan!? Even na 15:00u gingen alle beagles los. De wandeling was begonnen! In ongeveer drie kwartier liepen we met z'n allen een rondje rond de Dobbenplas. De beagles liepen daarbij tien keer sneller dan de baasjes en legden drie tot viermaal zoveel kilometers af. Maar we vonden het heerlijk. Alle stukken gras die we tegenkwamen waren drijfnat, dus we kwamen regelmatig een heerlijke modderpoel tegen. Bijna geen enkele beagle was nog herkenbaar. Aan het eind van de wandeling konden we nog even lekker zwemmen, zodat de ergste modder er af werd gespoeld. Ik was waarschijnlijk niet schoon genoeg, want toen we thuiskwamen heeft de baas me om de hoek van de straat nog een keer in de sloot laten zwemmen. Achter in de tuin werd ik lekker afgedroogd en toen mocht ik naar binnen. Het was weer een leuke middag! Ik denk dat we deze wandeling wel vaker gaan meelopen. Afwachten tot de wandeling begint... Hé, heb jij misschien koekjes? Als er één beagle over de brug is... Allemaal hebben ze pretoogjes. Bikkel kreeg onderweg les van volwassen beagles... Geen modderpoel was Abbey teveel. De boomstam die iemand in het water had gegooid hoorde daar niet, vond Abbey. Dus bracht ze hem weer op het droge... Hé, nee toch? Gaan we nu alweer naar de auto?

Stoom afblazen op het strand

De geplande strandwandeling in Ter Heijde ging zaterdag even niet door, want mijn baasjes konden hun bed weer eens niet uit komen. Lekker geregeld... Zondag was het wel leuk op de Winner show, maar daar was ik de hele dag aangelijnd. Ik mocht niet eens even lekker door de RAI rennen. Gelukkig was de baas vandaag vrij en omdat het redelijk weer was gingen we naar het strand in Noordwijk. Nou, daar heb ik maar eens even flink gerend. Lekker hoor. Er was bijna niemand op het strand. Ik heb me eerst een poosje alleen vermaakt en later haalde de baas een tennisbal uit zijn jaszak, die hij telkens voor me weggooide. Alle overtollige energie ben ik nu kwijt. Eenmaal terug in de auto viel ik als een blok in slaap...Als een dolle stier over het strand... Helemaal trots op een eenvoudige tennisbal. En owee, als er een andere hond in de buurt komt... Het hek bij de kustversterking is ten prooi gevallen aan de storm of aan vandalen... vrije toegang dus. Het hele strand voor mij alleen. Op de achtergrond de kustversterkingswerken. De frisse wind maakte het best koud aan het strand... Zeeuws meisje nieuwe stijl: "nog steeds contante guldens sparen!!" Abbey was here!

Winner Amsterdam

Vandaag heb ik mijn ogen uitgekeken. Ik mocht mee naar de Winner Show in de RAI in Amsterdam! Eerst een half uurtje in de auto. We waren niet zo vroeg, dus de parkeergarage van de RAI was al helemaal vol. Niet erg, want nu heeft de baas een plekje gevonden waar hij gratis kon staan en zo werd er dus mooi 13 euro uitgespaard! Vanaf het moment dat we binnen kwamen was ik onder de indruk van al die verschillen- de soorten honden. Wat waren er veel zeg! En er waren hondensoor-ten bij die ik nog nooit eerder had gezien. Ik heb me heel goed gedragen, dus een volgende keer mag ik best wel weer mee denk ik. Al vrij snel kwamen we Paul en Marianne tegen. En Paul had lekkere koekjes, dus ik was al snel zijn vriendinnetje (slim hé?).
Of deze beagle er écht zin in heeft.... ik weet het niet. En deze beagle heeft de regie. Normaal moet ik er niet veel van hebben als andere honden aan me snuffelen, maar van Mike kon ik het wel hebben. Mike bekijkt de camera nog even van dichtbij. Er zijn veel foto's van "vliegende" beagles, maar als je goed kijkt zie je dat Alinda hier laag door de ring vliegt! Lekker bekkie. Hé, wat mot je nou met die camera? Ga weg man! Dertien weken jong... Ook honden volgen aandachtig wat er in de ring gebeurt. Even een time out... Mooie beagle-koppies. Dit kleine kereltje verloor zijn baas geen seconde uit het oog! Netjes gepikt en gesteven wachten totdat je aan de beurt bent. Hoe later op de middag hoe luier de hond... Bekaf met je kin op het beton... ...of lekker bij de baas op schoot. Hoe was het nou ook alweer... een baasje gaat op de hond lijken? Of andersom...? Mooie smoeltjes. Hé, hallo... mag ik er al een keer uit of hoe zit dat? Kijk dan... hoe vind je mijn Chiel Montagne imitatie?

BCN Jongehondendag

Voor de zondag waren we weer eens vroeg op in Leiderdorp. Voordat ik het wist liep ik met de baas in de vrieskou mijn eerste rondje. Ze hadden weer iets voor me in petto vandaag. Afgelopen maandag ben ik vier jaar geworden. Voor een beagle ben ik dus "aardig volwassen". Nemen ze me mee naar de Jongehondendag van de Beagle Club Nederland in De Bilt... Ik was bang dat ik daar wel een beetje uit de toon zou vallen tussen al die jonge honden, zo zonder stamboom en met mijn grijze koppie. Maar gelukkig viel het mee, ik was echt niet de oudste beagle die er rond liep en niemand vroeg naar mijn paspoort. Het was best een leuke dag. Zoals gewoonlijk viel ik eerst behoorlijk uit naar elke hond waarvan zijn kop me niet aanstond, maar op een gegeven moment wordt je dat ook zat en tot grote vreugde van mijn baasjes heb ik me verder keurig gedragen. En voordat we weer naar huis gingen, heeft de baas een hele doos lekkers (voor mij alleen) overgeladen uit de auto van Paul en Marianne. Ik kan weer lekker elke avond zielig voor mijn snoeptrommeltje gaan zitten kijken (meestal lukt het me zo wel om wat lekkers los te peuteren...!)Moira's Beagle Creation Store. Dia, Moira en ik passen op de winkel. Vol aandacht voor de fotograaf. Hier wordt ik met gelijke munt terugbetaald... En Dia moet natuurlijk weer met Fleur knuffelen. Spaanse brakken zijn allervriendelijkse honden, zo bleek. Jongehondendag...voor jong en oud. Mooi koppie... Zeg, kleine vriend, begrijp je me soms niet? Eén van de jongste deelnemers. Ook Paul kon de Spanjaarden niet weerstaan. Twee vriendelijke standhouders achter een van de BCN stands. Zie je wel dat ik rustig en lief naast een andere hond kan staan? Een bezoekende brak. En hier laat ik alles nog eens rustig op me inwerken.