Strandwandeling Bloemendaal

Vandaag namen on-ze baasjes ons mee naar Bloe-mendaal. Daar zouden we eigenlijk al op Tweede Paasdag gaan wandelen met onze vriendjes en vriendinnetjes van het Beagleboard, maar vanwege de sneeuw ging de wandeling die dag niet door. Vandaag was de herkansing. Voor vandaag was er heel veel regen en wind voorspeld, maar gelukkig zaten de meteorologen en weer eens behoorlijk naast. Ten minste, wat Bloemendaal betreft, want daar was het heerlijk wandelweer. De zon scheen volop, terwijl het thuis in Leiderdorp scheen te sneeuwen! Door allerlei wegwerkzaamheden, kwamen we net op tijd aan bij Parnassia. Daar stonden al een stuk of 25 beagles met hun baasjes te wachten. Korte tijd later gingen we met z'n allen naar beneden... het strand op! Bijna allemaal mochten we los, zélfs Rowlf! Die heeft een behoorlijk stuk van de wandeling zelf gelopen. Deels aangelijnd, deels net als ik helemaal los. En dat ging hartstikke goed hoor. Ik hield mijn kleine broertje goed in de smiezen. Hij kon natuurlijk niet de hele wandeling zelf lopen, al had hij dat graag gewild. Hij werd ook regelmatig een eind gedragen. Overigens was Rowlf het daar helemaal niet mee eens! Hij probeerde zich een paar keer los te wurmen en hij liet met een zielig gepiep duidelijk merken dat hij er niet van gediend was dat hij werd gedragen, terwijl al die andere beagles plezier liepen te maken. Na de wandeling viel Rowlf in de auto als een blok in slaap. Maar thuis was hij al lang niet meer moe. We hebben nog lekker een potje gestoeid om mijn rubberen kip: elk aan een kant totdat de sterkste de kip te pakken heeft. Ik heb Rowlf ook een paar keer laten winnen!

Een pootje
van Abbey

Nét los en meteen al plezier maken met elkaar! Lekker een eindje het water in. Proberen de bal van een andere hond te pakken te krijgen. Deze beagle kon over het water lopen... écht waar! Een pootjebadend onderonsje. Ik sta rechts vooraan. Rowlf moest van alle opwinding even een plasje doen. Zó... en daar gaat 'ie dan. Dááág, Rowlf ;-) Wat zouden ze gevonden hebben? Hier ren ik lekker door het water, terwijl ik Rowlf in de gaten hou. Dit is Huub, een halfbroer van Rowlf. Ze hebben dezelfde moeder. Even kijken of alles goed is met Rowlf. Hier ziet Rowlf mij door het water lopen... En hier loopt íe zelf door een laagje water. Vond 'ie maar raar. Zelf vond Rowlf zich te stoer om gedragen te worden, maar de wandeling was volgens onze baasjes écht te lang om hem alles zelf te laten lopen. Rowlf was niet moe genoeg. Hier voeren we strijd om een kip. Ik win natuurlijk altijd, maar soms laat ik hem winnen...!

De grote en de kleine...

Nou, vandaag hebben we wat beleefd hoor! Eerst gingen we opnieuw naar het strand, waar Rowlf net als gisteren even los mocht lopen. Hij stal daar weer de show. Veel mensen en vooral veel kinderen wilden Rowlf wel even aaien. En zelf wilde Rowlf wel graag kennismaken met de andere honden op het strand. Van mij mocht 'ie hoor. Hij stapte zonder enige schroom heel kordaat op een berner sennen af en die goeie sul ging er speciaal voor liggen. Zo kon Rowlf zonder te hoeven springen eens even goed aan die grote hond snuffelen. Lief hé? Voordat we het strand af gingen heb ik nog even een mooie kuil gegraven. Voorbijgangers zeiden toen "hé, dat zal wel een Duitse hond zijn..." Toen we het strand weer af gingen, hebben onze baasjes een kopje koffie gedronken bij Beach End. Voor ons was daar water met een hondenkoekje. Bij de auto heeft Rowlf zijn lunch genuttigd. Toen we wegreden, viel hij als een blok in slaap. Maar we gingen nog niet naar huis hoor. We gingen naar Vijfhuizen, naar de Groene Weelde. Daar mocht Rowlf kennismaken met Jop en Siep, de mastiffs van de zus van ons vrouwtje. Ik kende die twee grote jongens al en tijdens gezamenlijke wandelingen heb ik altijd veel plezier met ze. Maar we waren met z'n allen wel benieuwd hoe Rowlf op ze zou reageren (en hoe Jop en Siep op Rowlf zouden reageren natuurlijk). Nou hadden we de afgelopen dagen al gezien dat Rowlf voor niets en niemand bang lijkt te zijn... en dat klopte: Jop en Siep maakten nauwelijks indruk op het kleine beagle-ventje. Hij daagde ze zelfs uit en blafte tegen ze alsof hij wilde zeggen "kom maar op, als je durft!" Het was een erg leuke middag, waar Rowlf weer heel veel nieuwe indrukken heeft opgedaan. Nu ligt hij weer lekker in zijn bench te pitten ;-)

Een pootje

van Abbey

Rowlf besnuffelt een berner sennen, die speciaal voor hem was gaan liggen. Rowlf en ik... partners in crime, zegt de baas! Hier graaf ik mijn kuil op het noordwijkse strand. En hier zit ik lekker in mijn zelf gegraven kuil! Wat stampen we hard hé? Rowlf en Joppe...ongelijke strijd om de bal. Rowlf had het enorm naar zijn zin. Lekker de twee mastiffs uitdagen... Mag ik straks even met je bal spelen? Rowlf bleef rondjes rennen om Jop, die met een bal aan het spelen was. Lief smoeltje hé? Hier ging ik even zwemmen... Rowlf kijkt verbaasd toe! En ja hoor... Jop vond het goed... Rowlf mocht even met zijn bal spelen! En tot besluit Rowlf met een zelf gevonden stok(je).

Rowlf voor het eerst los!

Rowlf woont nu ruim twee weken bij ons en al die tijd mocht hij bij wandelingen nog niet los lopen. Gisteren vonden de baasjes het hoog tijd om te kijken hoe Rowlf zich zou gedragen wanneer hij niet was aangelijnd. 's Ochtends regende het behoorlijk, maar toen het na de middag droog leek te worden checkte de baas via buienradar.nl of het slim zou zijn om naar het strand te gaan. Nou, dat kon best. Dus wij de auto in en snel op weg naar Noordwijk. Vanaf het parkeerterrein tot aan de vloedlijn werd Rowlf door het vrouwtje gedragen. Ik liep daar vlak naast en hield goed in de gaten wat ze met Rowlf deed. Af en toe sprong ik een klein beetje op. Daarmee bedoelde ik te zeggen dat ze Rowlf maar snel moest neerzetten. Dat snapte ze best, want ze zei steeds "ja, ja, Rowlf komt zo bij je!" Toen Rowlf eenmaal op de grond stond, begon hij parmantig over het strand te stappen. Hij bleef vlak bij het vrouwtje lopen. Al snel kwamen we een ander beagle-teefje van een jaar oud tegen. Die heeft eventjes met Rowlf gespeeld. Vond ik prima hoor... maar ik hield haar wel goed in de gaten. Een eindje verderop zagen we in de verte een stel paarden aankomen. Wel tien! Rowlf werd even aangelijnd, omdat de baasjes niet wilden dat hij onder de paarden door zou gaan rennen. Maar dat zou denk ik niet gebeurd zijn. Rowlf ging erbij zitten en keek zijn ogen uit. Een stukje verderop bleven de paarden stilstaan. Daarom liepen wij erheen, want dat is goed voor Rowlf's socialisa-tie... even de paarden van dicht-bij bekij-ken en besnuffelen. Het was een groep die helemaal uit Veenendaal was gekomen om met de paarden een strandwandeling te maken van Katwijk naar Zandvoort en terug. Dat deden ze tweemaal per jaar. Tijdens de korte stop hadden ze allerlei lekkers. De baas kreeg twee borreltjes (Kalmoes) van ze en ze hadden ook kaas en worst bij zich. Toen mijn baasjes even niet keken, heb ik lekker ook een paar stukjes kaas gekregen! Ik heb lekker tussen en onder de paarden lopen snuffelen, alsof ik niet anders gewend was. Rowlf kreeg veel aandacht van een paar kinderen die bij deze groep hoorden. Toen de paarden weer verder gingen, gingen wij terug richting Beach End. Onderweg kwamen we nog een aantal andere honden tegen, die allemaal bij Rowlf kwamen kijken en snuffelen. Rowlf was "geslaagd" voor deze eerste loslooptest... ik geloof dat we straks weer naar het strand gaan!

Een pootje

van Abbey

De eerste stappen zonder riem...! Kennismaken met een beagle-teefje van een jaar oud. Ik hou goed in de gaten wat ze met Rowlf doet! Een gezellig onderonsje. Rowlf's oren wapperen in de wind... Hij vond het écht leuk op het strand en likte zijn lippen erbij af. De paarden uit Veenendaal zijn in aantocht. Hier lopen Rowlf en ik samen langs de vloedlijn. Nog één blik op de zee, voordat we weer naar huis gingen. Thuis heeft Rowlf nog lekker over de zee liggen dromen.

Je geeft ze één vinger...

...en ze nemen je hele hand. Of in het geval van ons -beagles-: je hele poot. Tsjonge, jonge... Rowlf is een lekker ventje hoor, maar het is niet altijd rozengeur en manenschijn. Gisteravond hadden de baasjes en ik een vermoeiend avondje. Rowlf barst van de energie; z'n Duracel batterijtjes raken soms niet leeg. Hij daagt mij constant uit met zijn gekef. Lag ik lekker in mijn eigen bench en meneer gaat daar dan minutenlang voor staan blaffen. Ik probeer hem wel te corrigeren (eerst met gegrom, daana wat feller), maar Rowlf is niet snel onder de indruk. Hij trok zich dan ook helemaal niets aan van mijn corrigerende pogingen en stapte gewoon mijn bench binnen. Toen ik vervolgens de bench maar verliet, plaste meneer Rowlf in mijn bench. Lekker hé? Dat heb ik weer zeg. Nou, ik heb hem mooi even op zijn nummer gezet hoor...! Omdat grommen of fel terugblaffen niet hielp ging ik in Rowlf's mandje zitten (dat natuurlijk véél te klein voor mij is) en negeerde de protesterende Rowlf. Even later deed ik hetzelfde met de bench van Rowlf... veel te klein voor mij, maar ik ging er toch "lekker" in liggen en trok mij opnieuw niets aan van de fel protesterende Rowlf. Ik negeerde hem en als z'n protest me tóch te gortig werd, viel ik naar hem uit. Daar had meneertje Rowlf mooi niet van terug! Maar de baas vond het op een gegeven moment welletjes. Hij heeft me met wat moeite uit Rowlf's bench gehaald en een schoon kussen in mijn eigen bench gelegd. Nadat we allebei apart een laatste uitlaatrondje met de baas hadden gelopen, moesten we gaan slapen. Iedereen was hartstikke moe van dit vermoeiende avondje. Gelukkig sliep Rowlf tot 6:15u vanochtend...

Zo, eikel...hier heb je een koekje van eigen deeg! Wat moet je nou? Als je zo door gaat, ga ik ook nog liggen... Eigen schuld, druktemaker. Ik heb vanaf nu je mandje BEZET!! En kijk...met je bench kan ik het zelfde! Je kunt blaffen wat je wilt, kleine terrorist. Maar ik negeer je toch.