Goed nieuws en slecht nieuws

Gisteravond had Rowlf schoon genoeg van zijn ingepakte poot. Hij heeft dan ook de hele avond en nacht zijn kap op gehad, want hij leek er niet van af te kunnen blijven. Na een rustige nacht bleek vanochtend toen we beneden kwamen dat hij er ondanks de kap in geslaagd was om het grootste deel van het verband én de spalk van zijn pootje af te bijten. Hoe? Geen idee... een kat in het nauw maakt rare sprongen. Er zat nog een dun laagje verband omheen en dat hebben we laten zitten. Dia is vanochtend met Rowlf naar de dierenarts geweest.

Het goede nieuws is dat de breuk lijkt te helen. Op de röntgenfoto is te zien dat er zich een "brug" tussen de gebroken botjes heeft gevormd. De botsplinters zijn niet meer te zien. Het slechte nieuws werd zichtbaar toen het laatste restje verband werd verwijderd. De vorige keer was al te zien dat het pootje onder het verband was gaan "smetten", deze keer heeft het arme ventje open wonden aan zijn pootje. Onder het verband is het kennelijk gaan broeien. Dit verklaard meteen waarom Rowlf gisteravond zo panisch was.... écht zó zielig. Opnieuw verbinden is nu dus in elk geval geen optie. Hij heeft een antibiotica kuur en we zullen af en toe moeten proberen het gewonde pootje in de Biotex (of in zeewater) te laten weken. De komende drie weken moet Rowlf zijn pootje nog voldoende rust gunnen, zodat de breuk verder kan helen.

Wat een stoeipartijtje met andere honden al niet teweeg kan brengen...

Lente in de polder...

Hoewel hij er ondertussen flink de pest in heeft dat zijn pootje is verbonden, kan Rowlf zich prima redden op drie poten. Hij gaat zelfs sneller dan normaal. Omdat het vanmiddag toch wel lekker weer was, gingen we met het uitlaatrondje vandaag een stukje verder dan we de laatste tijd gewend waren. Voor mij niet ver genoeg, maar voor Rowlf wel. Kon 'ie mooi even wat energie kwijt. Het was door de wind een beetje fris in de polder en toen we terugliepen ging ook de zon nog weg. Maar het was wel even lekker... boerenbuitenlucht opsnuiven. En na de wandeling zijn we lekker gaan slapen!

Een pootje van Abbey

Ook op drie pootjes is Rowlf beresterk! Even poseren op het fietspad door de polder. Samen genieten van het lentezonnetje. Er waren al tientallen lammetjes geboren... ...die lekker in het zonnetje lagen te doezelen.

Rowlf wordt het zat...

Vandaag moest Rowlf alweer voor de tweede keer bij zijn maandelijkse middag speuren verstek laten gaan. Zijn pootje is nog steeds ingepakt vanwege zijn gebroken teen. Doordat hij nu veel leuke dingen mist (geen bos- of strandwandelingen, niet speuren, etc.), maakt hij af en toe een diep ongelukkige indruk. Onze baasjes proberen hem dan ook op een andere manier afleiding te geven. Vanochtend had de baas een korte vergadering en toen heeft hij Rowlf meegenomen. Even een andere omgeving, andere indrukken én momentjes waarop hij even alle aandacht krijgt. Vanmiddag mocht ik mee naar het strand. Dat had ik hard nodig, want doordeweeks krijg ik niet meer beweging dan Rowlf en dat is voor een beagle gewoon te weinig. Rowlf en ik hebben veel energie over en dat moeten we toch kwijt. Ik heb op het strand lekker gerend en gezwommen. Ondertussen had het vrouwtje Rowlf meegenomen om wat boodschapjes te doen. Op de terugweg is ze een eindje omgereden. Rowlf zit dan lekker op de achterbank in het zonnetje naar buiten te kijken. Ook een vorm van andere indrukken op doen, zonder enige inspanning. Op die manier bezig zijn maakt hem toch moe, dus nu ligt 'ie heerlijk te slapen. Dinsdag gaat 'ie weer naar de DA. Waarschijnlijk mag dan het verband eraf. Als dat zo is laten onze baasjes wel een röntgenfoto maken, want ze willen weten of en in welke mate de gebroken teen genezen is. Hoe dan ook: voor Rowlf moet het nu niet te lang meer duren. Hij is het meer dan zat en hij is er aan toe om weer lekker te kunnen gaan spelen en rennen met andere honden...

Een pootje van Abbey

Rowlf's gebroken teen

Hallo allemaal. Het gaat inmid-dels ietsje beter met mijn gebroken teen. De spalk die ik sinds vorige week maandag heb was volgens mijn baasjes een beetje afgezakt. Daarom ging ik vanochtend met het vrouwtje terug naar de dierenarts. Eigen-lijk hoefde ik pas maandag terug te komen, maar dat werd dus iets eerder. De dierenarts zei dat de spalk inderdaad een beetje was afgezakt en hij heeft me opnieuw verbonden. Sinds ik de spalk heb, gebruik ik mijn poot bijna niet meer. Da's beter voor de genezing zeggen ze. Ik heb wel vaak last van jeuk en doordat ik mijn Comfy Cone kap op heb, kan ik er dan niet bij. Voordeel is dan wel dat het verband netjes om mijn poot blijft zitten. Als het goed blijft zitten, mag de spalk waarschijnlijk over anderhalve week af en daarna moet ik nog zeker twee weken aangelijnd naar buiten. De dierenarts schat de kans dat het toch helemaal goed gaat komen nu veel hoger in, dus het ziet er naar uit dat ik mijn teen kan behouden. Voordat ik weer lekker op het strand, op de hei of in het bos mag rennen, zijn we wel weer ruim drie weken verder. En voor die tijd willen mijn baasjes nog een keer een röntgenfoto laten maken om er zeker van te zijn dat mijn teen goed genezen is. De hondenshow in Hazerswoude, waar ik zondag aan mee zou doen, wordt even niets. We gaan er wel naartoe hoor, maar ik hoef niet mee te doen. We gaan lekker naar de andere beagles kijken. Ik hoop voor de show in Goes op 25 april weer helemaal fit te zijn!

Een pootje van Rowlf.

Tegenslag voor Rowlf

Rowlf had donderdag het verband van zijn pootje afgebeten. Sindsdien liep hij dus zonder verband om zijn pootje. Hoewel onze baasjes hem nog rustig aan lieten doen (met uitsluitend korte en aangelijnde uitlaatrondjes), gebruikte hij zijn poot normaal. Hij hinkte niet meer, belastte hem volledig, gaf geen pijn aan en kon er alles mee. In huis sprong hij de bank op en af, hij stoeide gewoon met Abbey en hij had af en toe weer gewoon zijn "ik heb de kolder in mijn kop ren uurtje" door de huiskamer. De enige die nog last van zijn pootje hadden waren de baasjes, want ze zagen nog steeds dat de linker teen van zijn rechter poot naar buiten ging staan wanneer Rowlf zijn pootje belastte. Doordat er bijna tien dagen lang verband om zijn pootje heeft gezeten, was het pootje gaan "smetten"... met name tussen zijn tenen. Het leek daarom wel een goed idee om Rowlf even lekker door het zoute water te laten lopen om het genezingsproces een handje te helpen. Dat was dus gisteren op het Katwijkse strand. Aan de lijn natuurlijk. En ik was solidair met mijn beagle-broertje, dus ik bleef ook aangelijnd. Rowlf gaf luid (!) en duidelijk aan liever gewoon als vanouds los over het strand te rennen. Maar dat mocht nog niet... onze baasjes wilden eerst even het oordeel van de dierenarts afwachten.


En vandaag ging het vrouwtje weer met Rowlf naar de dierenarts. Om nu zeker te weten wat er aan de hand is, is er een röntgenfoto gemaakt. En hoewel het afgelopen weekend dus allemaal best mee leek te vallen, blijkt nu dat Rowlf's teen op drie plaatsen is gebroken en dat er ook nog eens twee botsplintertjes zitten. Volgens de dierenarts is het echt onbegrijpelijk dat Rowlf zijn pootje zo intensief gebruikte en totaal geen pijn aangeeft. De poot is opnieuw verbonden en hij heeft nu ook een spalk. En natuurlijk moest de kap weer op. Rowlf is het er niet mee eens en gedraagt zich weer erg zielig. Volgens de dierenarts bestaat er 80% kans dat de teen na volledi-ge gene-zing in de toekomst opnieuw kan breken. Niet echt hoopgevend en de optie van amputeren van de teen is al genoemd. Onze baasjes kijken het eventjes aan. Ze willen het best nog wel een kans geven, maar ze vinden het ook belangrijk dat Rowlf een vrolijke jonge hond kan zijn, die lekker rond kan rennen en zich lekker kan uitleven. En als hij zich nog wekenlang rustig moet houden met 80% kans op herhaling, gaat Rowlf zich erg ongelukkig voelen...

Een pootje van Abbey

Weg verband...

Af en toe mag de kap even af. En in een onbewaakt ogenblik heeft Rowlf dus mooi even kans gezien om het verband vakkundig te verwijderen... In overleg met de dierenarts wordt er in elk geval tot na het weekend niets aan gedaan. Het pootje heeft nu tien dagen ingepakt gezeten en onder het verband begon het een beetje te "smetten". Rowlf gebruikt zijn poot nu ogenschijnlijk normaal en heeft dus kennelijk geen last meer van zijn teen. Uiteraard nog wel rustig aan doen, dus alle uitlaatrondjes aan de lijn en voorlopig niet los rennen in het bos, op het strand, op de hei of in de duinen. Na het weekend weer voor controle naar de DA.

Het moet niet gekker worden...

Hallo zeg, dat heb ik weer. Het mag dan wel carnaval zijn en mijn roots mogen dan wel in het Brabantse land liggen... dan hoeven ze me nog niet als schemerlamp aan te kleden! Ik lijk verdorie wel een beagleschemerlamp. Maar mijn baasjes beweren dat het mijn eigen schuld is. Nou is het wel zo dat ik al twee keer het verband van mijn pootje af heb gebeten en dat ik dus sinds maandag al driemaal door de dierenarts ben verbonden. En dat gaat in de papieren lopen, zegt de baas. En dat vond 'ie wel een investering waard. Ik moet nu dus met een kap om mijn kop rondlopen. Nee, niet zo'n harde plastic kap van de dierenarts, maar een mooie zachte kap. Een Comfy Cone noemen ze die. Vanochtend ging de baas via internet op zoek naar zo'n ding. Had 'ie een dierenwinkel in Leiden gevonden die ze zou verkopen. Even gebeld en ja hoor, ze waren in voorraad. Nou, mooi niet dus. Kwamen we daar binnen, kwam die man met zo'n gewone plastic kap aan zetten. "Dat is helemaal geen Comfy Cone," zei de baas. "Jawel hoor, zei die man... deze worden ook wel Comfy Cone genoemd." Hij dacht zeker dat als we eenmaal binnen waren we wel zo'n plastic ding zouden kopen. Nou, daar trapte de baas dus mooi niet in! Hij ging het vrouwtje bellen of ze op internet wilde kijken. Even later belde ze terug dat een winkel in Noordwijkerhout een Comfy Cone medium in voorraad had. Dus toen zijn we daarheen gereden. Daar heeft de baas inderdaad zo'n zachte zwarte kap voor me gekocht. Thuis deed 'ie hem om mijn nek. Nou, dat vond ik dus helemaal niets. Ik heb bijna een uur doodstil in de kamer gestaan en probeerde af en toe om de kap met mijn pootjes weg te schuiven. Nou, dat gaat dus niet. Na vijf kwartier mocht de kap even af. Ik ging met de baas mee wat boodschappen doen. Toen we weer thuis kwamen deed 'ie hem weer om, nu samen met een halsband. De kap zit met elastiekjes aan de halsband vast, zodat ik hem ook niet over mijn kop kan trekken. Ik vind het nog steeds helemaal niks, maar ik berust inmiddels in mijn lot. Ik heb de hele dag niet geslapen, dus ik zit een beetje weg te dommelen met die rare kap op mijn kop... ik heb gevochten tegen de slaap, maar uiteindelijk moest ik er aan toegeven. Volgens de baasjes moet ik nu met die kap op blijven lopen totdat mijn pootje genezen is. Klaar ben je ermee, maar eerlijk is eerlijk: toch ook een beetje mijn eigen schuld.

Een (voorzichtig) pootje van Rowlf

Zo loop ik er nu bij.... En dat vind ik dus helemaal niks!! Ik probeer héééél zielig te kijken, misschien mag 'ie dan wel weer af... Lekker hé...? Dat heb ik weer! Om te eten kan de baas de onderkant van de kap dubbel slaan... kan de kap gewooon op blijven.

Een lastige patient...

Rowlf is een lastige patient. Toen onze baasjes vanochtend beneden kwamen had hij al het verband van zijn pootje afgehaald. Kennelijk was hij het goed zat. Dat spul hoort niet om zijn pootje, dus weg ermee... Na overleg met de DA zouden ze het eerst een weekend aankijken zonder verband. Maar dat leek het vrouwtje toch niet echt een goed idee... het had er nu toch een paar dagen omheen gezeten en voor de genezing van zijn gebroken teen is het natuurlijk veel beter om het pootje zo lang mogelijk ingepakt te laten zitten. Dus toch weer een afspraak gemaakt bij de DA en vanmiddag is het pootje voor de derde maal netjes verpakt. Het vrouwtje heeft gevraagd om Rowlf's de poot nu hoger te verbinden (ze hebben het idee dat hij dan minder makkelijk aan het uiteinde van het verband kan bijten). Eens kijken hoe het nu gaat. Bij wijze van proef smeren ze een goedje tegen nagelbijten langs de randen van het verband, in de hoop dat hij er dan vanwege de vieze smaak niet aan gaat zitten knagen. Toen het hele pootje verbonden was bleek dat de DA ook pas een nieuwe soort verband ("no chew") had binnengekregen, dat door de fabrikant van een vieze smaak is voorzien. Daar hebben ze een rolletje van meegenomen om zonodig thuis reparatiewerk aan het verband aan te brengen. Voorlopig gedraagt Rowlf zich nu weer een poosje erg zielig...

Een (niet verbonden) pootje van Abbey

Samen op de bank... Rowlf op de rugleuning, ik op de zitting. Rowlf kan héél zielig kijken... ... maar hij ís ook een beetje zielig hoor... rust nemen is niets voor hem!

Update Rowlf

Gisteren is het verband al vernieuwd, omdat hij het een beetje had losgeknaagd én omdat het schoentje voor buiten wat te krap was (daardoor verschoof het verband bij het uittrekken van de schoen). Tot nu toe blijft Rowlf best van het verband af. Als 'ie er wel aan begint is één keer roepen genoeg. Wel heeft 'ie vandaag het klittenband van zijn schoen vernield... Hij gebruikt het pootje maar af en toe, maar kan zich heel goed redden op drie pootjes. Hij loopt buiten nu zelfs veel harder, waardoor een uitlaatrondje voor onze baasjes op joggen begint te lijken Over twee weken moet 'ie bij de DA terugkomen, maar het kan wel 4-6 weken duren voordat we hiermee klaar zijn. Of 'ie op tijd fit is voor de show in Hazerswoude op 15/3 valt te bezien...

Een pootje van Abbey

Gebroken teen...

Zaterdag, tijdens een wandeling rond de Klinkenbergplas in Oegstgeest, werd Rowlf achterna gezeten door een andere hond. Niets aan de hand, gewoon hartstikke speels, dat gebeurd zo vaak. Op een gegeven moment stoven ze door een stukje bos achter elkaar aan en toen ze daar uit kwamen hinkte Rowlf een beetje. Misschien verstapt, dacht de baas. Al snel rende Rowlf weer rond alsof er niets aan de hand was. De volgende ochtend bleek Rowlf echter weer een beetje te hinken. En de linkerteen van zijn rechtervoet stond een beetje naar buiten. Bij een nadere inspectie van zijn voet, bleek dat hij toch best wel pijn had. Ook voelde de baas dat het teentje wat "los" leek te zitten. Dus werd besloten om de dienstdoende dierenarts (niet onze eigen dierenarts) te bellen. Het bleef bij een telefonisch consult, want deze DA zei dat het klonk als een kneuzing... "geef hem maar een paracetamolletje", zei hij. Rowlf hoefde niet langs te komen. Dat vonden onze baasjes toch niet zo'n goed idee, dus gingen ze een andere DA zoeken, die ook weekenddienst had. Daar mocht Rowlf zondagochtend om 11:15u langs komen. Dus geen wandeling in Berkheide voor Rowlf, maar een onderzoek bij de DA op tafel. Die dacht toch aan een kneuzing, als voelde hij wel ruimte (net als de baas). Maar... "als het gebroken is moet hij echt meer pijn aangeven" zei deze DA. Ons vrouwtje zei nog dat Rowlf een bikkel is die niet zo kleinzerig is, maar Rowlf werd met een pijnstiller naar huis gestuurd. Vanochtend leek de teen nog verder te wijken, dus werd er een afspraak gemaakt om bij onze eigen DA een foto te laten maken. Maar dat hoefde dus niet... "Ik zie zo ook wel dat het gebroken is," zei ze. "Ik ga het als een breuk behandelen, met of zonder foto..." En zo ging het ook. Rowlf 's voet is nu netjes verpakt in rood verband. En wanneer hij wordt uitgelaten draagt 'ie daar een mooie zwarte schoen overheen. Over twee weken moet hij terug komen voor controle (of eerder als 'ie het verband er af bijt) en hij moet vier tot zes weken rust houden. Dat laatste zal voor mijn enthousiaste en energieke beaglebroertje nog het lastigste zijn, want rennen is zijn lust en zijn leven...

Een pootje van Abbey

Geen wit voetje gehaald, maar wel een rode... Het zal voor Rowlf niet meevallen om zijn pootje rust te gunnen. Verstandig is het waarschijnlijk niet, maar ook mét een verbonden poot klimt hij op zijn favoriete plekje: bovenop de rugleuning van de bank... lekker voor het raam. En zielig kijken natuurlijk... krijgt 'ie lekker veel aandacht van de baasjes.