Dogshow Goes

Hallo... hier is Rowlf! Ik heb een hartstikke druk weekend achter de rug. Zaterdag heb ik weer eens een keer lekker gespeurd met Tess en met mijn zusjes Jill en Lyra. Het was best een tijdje geleden, dus bij het eerste spoor moest ik weer even door krijgen wat er ook alweer van me werd verwacht. Maar toen ik de klik eenmaal weer had gemaakt, ging het weer helemaal goed! Hartstikke leuk hoor, om te speuren! En zowel voor als na het speuren konden we lekker ravotten met de andere speurders en mijn vader Ralph, mijn broer Cliff, Porthos en nog twee andere hondjes. Je snapt dat ik aan het eind van de dag hartstikke moe was. Onderweg naar huis heb ik in de auto liggen snurken. Maar uitslapen was er zondagochtend niet bij... de wekker van de baasjes liep om 6:00u af, want ze wilden om 7:15u vertrekken naar Goes. Da's lekker, zeg... loop ik dus om 6:45u al mijn eerste uitlaatrondje. Toen de baas onderweg had getankt, zat ik rechtop achterin de auto. Zegt de baas: "Hij zit te kijken alsof 'ie denkt ik weet niet wat jullie nou weer hebben bedacht, maar ik heb er geen zin an..." Ja, dûh... logisch toch? Maar goed, om 9:15u waren we dus in Goes. De Deense keurmeester die de beagles zou keuren was ziek en daarom zouden we gekeurd worden door een Engelse keurmeester. We werden daardoor verplaatst van ring 12 naar ring 3 en dat vonden mijn baasjes best gezellig. Naast ring 3 stond namelijk de stand van Moira met haar creations. Ik werd daarom achter de stand geparkeerd, waar ik lekker in mijn bench heb liggen slapen, en de baasjes konden lekker met Moira kleppen. Nadeel van die zieke keurmeester was namelijk dat de vervanger ons pas als laatste ging keuren. Rond 14:00u waren de beagles pas aan de beurt. Nou, toen was ik al helemaal gaar hoor! In de tussentijd was er ook nog brandalarm geweest in de Zeelandhallen. De hele hal werd ontruimd... alle honden en hun baasjes stonden buiten. Ons vrouwtje zat op de WC en had helemaal niets van het brandalarm gemerkt... handig hé? Maar goed, de keuring heb ik goed doorstaan. We waren maar met z'n tweetjes in de jeugdklasse, want de derde deelnemer was niet op komen dagen. Ik stond samen met Houdini van de Mansveldhoeve in de ring. Houdini kreeg 1U en werd later zelfs Best of Breed (hij was de BOB!), maar ik kreeg van mevrouw de keurmeester mooi een 2U! Daar waren mijn baasjes en ik best tevreden mee. Dit stond op mijn rapport: "Pleases for size. Well balanced. Good legs and feet. A little heavy in skull. Free active mover." Aan het einde van de dag hebben we nog even bij de erering naar Houdini gekeken en toen zijn we weer vertrokken. Niet meteen naar huis hoor. Nee, onze baasjes gingen eerst nog even bij vrienden langs... Daar mochten ze een puntje pizza mee eten. Wat een linkmiechels hé? Hoefden ze mooi niet te koken... Vandaag lag ik bijna de hele dag voor pampus. Gek hé, na zo'n weekend...?

Een pootje van Rowlf

Hier sta ik op de tafel bij keurmeester mevrouw Lanning. En hier sta ik netjes te staan totdat ze klaar is met beoordelen. Houdini van de Mansveldhoeve werd later BoB. Wouter op de operatietafel? Nee hoor, hij ligt geduldig op z'n zij terwijl Tineke hem verzorgd! En aan de andere kant van de tafel ziet dat er zo uit... De uitslagen van de beagles. Ik had nummer 1882. Dia en Moira achter de stand van Moira. Zie je wat daar links achteraan staat? Een heel mooie creation van... mij!!! En die hangt nu thuis aan de muur. Naast die van Abbey!

Als vanouds: rennen op het strand!

Vandaag was het zover. Acht weken geleden brak Rowlf een teen en sindsdien had hij niet meer los gelopen... laat staan gerend. Vanmiddag besloten onze baasjes dat hij maar weer eens moest gaan rennen. Na vijf weken met zijn pootje in het verband en daarna nog drie weken "rustig" lopen aan de lijn, mochten we weer samen over het strand rennen. Het had voor Rowlf ook lang genoeg geduurd hoor. En voor mij ook trouwens, want omdat Rowlf rustig aan moest doen, heb ik de afgelopen acht weken ook maar af en toe kunnen rennen. We gingen niet zo heel erg vroeg, want dan zou het misschien te druk zijn. Aan het eind van de middag reden we naar Noordwijk en toen we daar om 16:30u over de boulevard reden, rook Rowlf plotseling de zee. Hij ging rechtop tegen het autoraam staan en werd dol-enthousiast. Toen we eenmaal op het strand waren gingen onze riemen los en Rowlf schoot als een pijl uit een boog weg. Hij blééf rennen... zó blij was 'ie, dat 'ie eindelijk weer eens lekker over het strand en door de branding kon rennen. Enne... ik vond het nét zo leuk hoor!

Een pootje van Abbey

Rowlf's pootje geneest goed

Vergelijk deze foto maar eens met de foto van afgelopen dinsdag. Het ziet er dankzij de Calendulan zalf stukken beter uit. Vanmiddag is Rowlf met de baas naar Katwijk geweest... ik mocht niet eens mee. Belachelijk! Op het Katwijkse strand heeft Rowlf even lekker door het zoute water gelopen. Als het goed is, doet het zoute water ook goed werk, met name tussen Rowlf zijn teentjes.

Een lik van Abbey

Nog drie weken rustig aan...

Nu Rowlf's pootje weer is uitgepakt, moet hij van de dierenarts nog drie weken rustig aan doen. Dus nog steeds niet los rennen op het strand, op de hei of in het bos, maar korte uitlaatrondjes dicht bij huis en aan de lijn. Tsja, dat is afzien voor hem (en voor mij), maar hij is in elk geval al heel erg opgelucht dat het verband er af is. Hij gedraagt zich veel blijer en komt zichzelf regelmatig bij onze baasjes melden om even lekker geknuffeld te worden. De wonden aan zijn pootje lijken redelijk snel te genezen. Het ziet er allemaal een stuk minder vurig uit dan toen het verband er net af was. Zijn antibiotica pillen eet Rowlf gewoon met het eten mee uit de voerbak. Hij merkt dat niet eens! Verder spuit het vrouwtje regelmatig Calendulan wondspray op zijn pootje. Gisteren hinkte Rowlf nog, maar sinds vandaag gebruikt hij zijn pootje weer regelmatig. Tijdens de uitlaatrondjes loopt hij er normaal op, hij hinkt af en toe nog kleine stukjes. Dat hij weer op vier pootjes loopt valt de kinderen uit de buurt ook op, want toen we vanmiddag werden uitgelaten, kwam er een jongetje naar buiten die naar de baas riep: "meneer!! kan uw hond alweer goed lopen? Hij had toch zijn teen gebroken? Dat vond ik zo zielig...!"

Groetjes van Abbey

Rowlf had nog niet zoveel speelgoed, dus hij heeft een lammetje gekregen... ...en daar is 'ie best blij mee. Ondanks zijn zere pootje blijft zijn plekje voor het raam, bovenop de rugleuning van de bank, favoriet. Lekker luieren is zijn andere favoriete hobby... ...en ook die van mij trouwens! Close up van Rowlf's neus... die wordt alweer donkerder van kleur ("zomerneus")

Goed nieuws en slecht nieuws

Gisteravond had Rowlf schoon genoeg van zijn ingepakte poot. Hij heeft dan ook de hele avond en nacht zijn kap op gehad, want hij leek er niet van af te kunnen blijven. Na een rustige nacht bleek vanochtend toen we beneden kwamen dat hij er ondanks de kap in geslaagd was om het grootste deel van het verband én de spalk van zijn pootje af te bijten. Hoe? Geen idee... een kat in het nauw maakt rare sprongen. Er zat nog een dun laagje verband omheen en dat hebben we laten zitten. Dia is vanochtend met Rowlf naar de dierenarts geweest.

Het goede nieuws is dat de breuk lijkt te helen. Op de röntgenfoto is te zien dat er zich een "brug" tussen de gebroken botjes heeft gevormd. De botsplinters zijn niet meer te zien. Het slechte nieuws werd zichtbaar toen het laatste restje verband werd verwijderd. De vorige keer was al te zien dat het pootje onder het verband was gaan "smetten", deze keer heeft het arme ventje open wonden aan zijn pootje. Onder het verband is het kennelijk gaan broeien. Dit verklaard meteen waarom Rowlf gisteravond zo panisch was.... écht zó zielig. Opnieuw verbinden is nu dus in elk geval geen optie. Hij heeft een antibiotica kuur en we zullen af en toe moeten proberen het gewonde pootje in de Biotex (of in zeewater) te laten weken. De komende drie weken moet Rowlf zijn pootje nog voldoende rust gunnen, zodat de breuk verder kan helen.

Wat een stoeipartijtje met andere honden al niet teweeg kan brengen...

Lente in de polder...

Hoewel hij er ondertussen flink de pest in heeft dat zijn pootje is verbonden, kan Rowlf zich prima redden op drie poten. Hij gaat zelfs sneller dan normaal. Omdat het vanmiddag toch wel lekker weer was, gingen we met het uitlaatrondje vandaag een stukje verder dan we de laatste tijd gewend waren. Voor mij niet ver genoeg, maar voor Rowlf wel. Kon 'ie mooi even wat energie kwijt. Het was door de wind een beetje fris in de polder en toen we terugliepen ging ook de zon nog weg. Maar het was wel even lekker... boerenbuitenlucht opsnuiven. En na de wandeling zijn we lekker gaan slapen!

Een pootje van Abbey

Ook op drie pootjes is Rowlf beresterk! Even poseren op het fietspad door de polder. Samen genieten van het lentezonnetje. Er waren al tientallen lammetjes geboren... ...die lekker in het zonnetje lagen te doezelen.

Rowlf wordt het zat...

Vandaag moest Rowlf alweer voor de tweede keer bij zijn maandelijkse middag speuren verstek laten gaan. Zijn pootje is nog steeds ingepakt vanwege zijn gebroken teen. Doordat hij nu veel leuke dingen mist (geen bos- of strandwandelingen, niet speuren, etc.), maakt hij af en toe een diep ongelukkige indruk. Onze baasjes proberen hem dan ook op een andere manier afleiding te geven. Vanochtend had de baas een korte vergadering en toen heeft hij Rowlf meegenomen. Even een andere omgeving, andere indrukken én momentjes waarop hij even alle aandacht krijgt. Vanmiddag mocht ik mee naar het strand. Dat had ik hard nodig, want doordeweeks krijg ik niet meer beweging dan Rowlf en dat is voor een beagle gewoon te weinig. Rowlf en ik hebben veel energie over en dat moeten we toch kwijt. Ik heb op het strand lekker gerend en gezwommen. Ondertussen had het vrouwtje Rowlf meegenomen om wat boodschapjes te doen. Op de terugweg is ze een eindje omgereden. Rowlf zit dan lekker op de achterbank in het zonnetje naar buiten te kijken. Ook een vorm van andere indrukken op doen, zonder enige inspanning. Op die manier bezig zijn maakt hem toch moe, dus nu ligt 'ie heerlijk te slapen. Dinsdag gaat 'ie weer naar de DA. Waarschijnlijk mag dan het verband eraf. Als dat zo is laten onze baasjes wel een röntgenfoto maken, want ze willen weten of en in welke mate de gebroken teen genezen is. Hoe dan ook: voor Rowlf moet het nu niet te lang meer duren. Hij is het meer dan zat en hij is er aan toe om weer lekker te kunnen gaan spelen en rennen met andere honden...

Een pootje van Abbey

Rowlf's gebroken teen

Hallo allemaal. Het gaat inmid-dels ietsje beter met mijn gebroken teen. De spalk die ik sinds vorige week maandag heb was volgens mijn baasjes een beetje afgezakt. Daarom ging ik vanochtend met het vrouwtje terug naar de dierenarts. Eigen-lijk hoefde ik pas maandag terug te komen, maar dat werd dus iets eerder. De dierenarts zei dat de spalk inderdaad een beetje was afgezakt en hij heeft me opnieuw verbonden. Sinds ik de spalk heb, gebruik ik mijn poot bijna niet meer. Da's beter voor de genezing zeggen ze. Ik heb wel vaak last van jeuk en doordat ik mijn Comfy Cone kap op heb, kan ik er dan niet bij. Voordeel is dan wel dat het verband netjes om mijn poot blijft zitten. Als het goed blijft zitten, mag de spalk waarschijnlijk over anderhalve week af en daarna moet ik nog zeker twee weken aangelijnd naar buiten. De dierenarts schat de kans dat het toch helemaal goed gaat komen nu veel hoger in, dus het ziet er naar uit dat ik mijn teen kan behouden. Voordat ik weer lekker op het strand, op de hei of in het bos mag rennen, zijn we wel weer ruim drie weken verder. En voor die tijd willen mijn baasjes nog een keer een röntgenfoto laten maken om er zeker van te zijn dat mijn teen goed genezen is. De hondenshow in Hazerswoude, waar ik zondag aan mee zou doen, wordt even niets. We gaan er wel naartoe hoor, maar ik hoef niet mee te doen. We gaan lekker naar de andere beagles kijken. Ik hoop voor de show in Goes op 25 april weer helemaal fit te zijn!

Een pootje van Rowlf.

Tegenslag voor Rowlf

Rowlf had donderdag het verband van zijn pootje afgebeten. Sindsdien liep hij dus zonder verband om zijn pootje. Hoewel onze baasjes hem nog rustig aan lieten doen (met uitsluitend korte en aangelijnde uitlaatrondjes), gebruikte hij zijn poot normaal. Hij hinkte niet meer, belastte hem volledig, gaf geen pijn aan en kon er alles mee. In huis sprong hij de bank op en af, hij stoeide gewoon met Abbey en hij had af en toe weer gewoon zijn "ik heb de kolder in mijn kop ren uurtje" door de huiskamer. De enige die nog last van zijn pootje hadden waren de baasjes, want ze zagen nog steeds dat de linker teen van zijn rechter poot naar buiten ging staan wanneer Rowlf zijn pootje belastte. Doordat er bijna tien dagen lang verband om zijn pootje heeft gezeten, was het pootje gaan "smetten"... met name tussen zijn tenen. Het leek daarom wel een goed idee om Rowlf even lekker door het zoute water te laten lopen om het genezingsproces een handje te helpen. Dat was dus gisteren op het Katwijkse strand. Aan de lijn natuurlijk. En ik was solidair met mijn beagle-broertje, dus ik bleef ook aangelijnd. Rowlf gaf luid (!) en duidelijk aan liever gewoon als vanouds los over het strand te rennen. Maar dat mocht nog niet... onze baasjes wilden eerst even het oordeel van de dierenarts afwachten.


En vandaag ging het vrouwtje weer met Rowlf naar de dierenarts. Om nu zeker te weten wat er aan de hand is, is er een röntgenfoto gemaakt. En hoewel het afgelopen weekend dus allemaal best mee leek te vallen, blijkt nu dat Rowlf's teen op drie plaatsen is gebroken en dat er ook nog eens twee botsplintertjes zitten. Volgens de dierenarts is het echt onbegrijpelijk dat Rowlf zijn pootje zo intensief gebruikte en totaal geen pijn aangeeft. De poot is opnieuw verbonden en hij heeft nu ook een spalk. En natuurlijk moest de kap weer op. Rowlf is het er niet mee eens en gedraagt zich weer erg zielig. Volgens de dierenarts bestaat er 80% kans dat de teen na volledi-ge gene-zing in de toekomst opnieuw kan breken. Niet echt hoopgevend en de optie van amputeren van de teen is al genoemd. Onze baasjes kijken het eventjes aan. Ze willen het best nog wel een kans geven, maar ze vinden het ook belangrijk dat Rowlf een vrolijke jonge hond kan zijn, die lekker rond kan rennen en zich lekker kan uitleven. En als hij zich nog wekenlang rustig moet houden met 80% kans op herhaling, gaat Rowlf zich erg ongelukkig voelen...

Een pootje van Abbey

Weg verband...

Af en toe mag de kap even af. En in een onbewaakt ogenblik heeft Rowlf dus mooi even kans gezien om het verband vakkundig te verwijderen... In overleg met de dierenarts wordt er in elk geval tot na het weekend niets aan gedaan. Het pootje heeft nu tien dagen ingepakt gezeten en onder het verband begon het een beetje te "smetten". Rowlf gebruikt zijn poot nu ogenschijnlijk normaal en heeft dus kennelijk geen last meer van zijn teen. Uiteraard nog wel rustig aan doen, dus alle uitlaatrondjes aan de lijn en voorlopig niet los rennen in het bos, op het strand, op de hei of in de duinen. Na het weekend weer voor controle naar de DA.